Bieżący numer

Archiwum

Przypadek kanibalizmu w stadzie rodzicielskim brojlerów kurzych – postępowanie terapeutyczne
Piotr Szeleszczuk, Beta Dolka, Magdalena Zaleska Oddział Chorób Ptaków, Katedra Nauk Klinicznych, Wydział Medycyny Weterynaryjnej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

 Kanibalizm to nawyk, który jest niekiedy powodem poważnych strat ekonomicznych w wielkotowarowej produkcji drobiarskiej (11). Przyczyn prowadzących do wystąpienia tego nawyku jest wiele, w praktyce są jednak zazwyczaj trudne do jednoznacznego ustalenia(1,2,3,4,5,6,7,8,9,10). Najczęściej przyjmuje się, że za wystąpienie kanibalizmu odpowiedzialne są czynniki:

  • Środowiskowe - wychów kurcząt w bateriach, zbyt duże zagęszczenie, przegrzewanie, mała wilgotność, intensywne oświetlenie (podrażnienie);
  • Żywieniowe - niedobór białka, zwłaszcza pochodzenia zwierzęcego, niedobór witaminy B12, niedobór składników mineralnych (zwłaszcza wapnia), zmniejszona ilość błonnika, żywienie dużymi dawkami kukurydzy, pragnienie, pasza granulowana (wskutek szybkiego pobierania paszy granulowanej i napełniania wola, ptaki „nudząc się” dziobią się wzajemnie, co prowadzi do skaleczeń a następnie do kanibalizmu);
  • Skłonność ptaków do dziobania- ptaki dziobią nogi, rany, okolice kloaki, zwłaszcza, gdy jest obrzękła (puloroza) i gdy błona śluzowa steku nie została wciągnięta po zniesieniu jaja, lub zabrudzona kałem z krwią (kokcydioza). Smak krwi pobudza ptaki do energicznego dziobania, które przeradza się w kanibalizm. Dlatego też kanibalizm jest w stadzie częsty, gdy jednocześnie występuje wypadanie jajowodu.
  • Przyczyną szerzenia się kanibalizmu mogą być także pasożyty zewnętrzne. Kanibalizm występuje u wszystkich gatunków drobiu, szczególnie u kur i indyków. Nawyk ten występuje u ptaków kilkutygodniowych, rzadziej u dorosłych. W zależności od wieku i przyczyny objawy kliniczne są bardzo zróżnicowane: u piskląt może występować dziobanie palców, zaś u dorosłych niosek kanibalizm rozpoczyna się od uszkadzania kloaki. 

    PIŚMIENNICTWO 
    1. Borzemska W.: Kanibalizm i pterofagia. Drobiarstwo 10, 1962, str. 15. 
    2. Borzemska W., Szeleszczuk P., Kosowska G., Karpińska E., Kluciński W., Suchecki S., Kruszewicz A., Fiałkowski K.: Kompendium terapii chorób ptaków. Wyd. Polfa, Warszawa 1989. 
    3. Borzemska W.: Kanibalizm. Magazyn Drob. 1998, str. 18. 
    4. Giebel O.: Kanibalizm w chowie klatkowym. Drobiarstwo 26, 1978, str. 9. 
    5. Giebel O.: Przyczyny kanibalizmu kur. Drobiarstwo 28, 1980, str. 16. 
    6. Herenda D.C., Franco D.A.: Poultry Diseases and Meat Hygiene. A Color Atlas. Iowa State University Press Ames, 1996, str. 210. 
    7. Jordan F., Pattison M., Alexander D., Farager T.: Poultry Diseases W.B. Saunders London, 2001, str. 89. 
    8. McMullin P.: A pocket Guide to Poultry Health and Disease. 5M Enterprises Limited, Sheffield, str. 94. 
    9. Peckham M.C.: Vices and miscellaneous diseases and conditions. [W] Howstad M.S., Barnes H.J., Calnek B.W., Reid W.M., Yoder H.W. Jr. (Wyd.) Diseases of Poultry 8th ed. Iowa State University Press. Ames IA, 1984, s.741. 
    10. Rzedzicki J., Kolasa A.: Kanibalizm. W Mazurkiewicz M. (Red): Choroby drobiu. Wydawnictwo AR we Wrocławiu , Wrocław, 2005, str. 551. 
    11. Szeleszczuk P.: Profilaktyka i terapia chorób drobiu i gołębi. - Poradnik firmy Intervet –Broker, Warszawa, 1998, str. 172.

 



okladka

okladka


okladka