Bieżący numer

Archiwum

Żywe kultury mikroorganizmów – użyteczne narzędzie w ograniczaniu częstości występowania pałeczek Salmonella u drobiu
dr hab. Piotr Szeleszczuk, Prof. SGGW

 SGGW Warszawa

W ostatnich pięciu latach Unia Europejska opracowała i wdrożyła obowiązujące 
w krajach członkowskich programy podejmowane w celu ograniczenia rozpowszechniania Salmonelli w produkcji drobiarskiej. Zakreślono także harmonogramy wprowadzania obowiązkowych badań w kierunku niespecyficznych Salmonelli w stadach drobiu, które obecnie są realizowane w odniesieniu do stad hodowlanych i kur niosek jaj konsumpcyjnych. Eksperci unijni przygotowali również założenia w odniesieniu do wymogów dotyczących stosowania szczególnych metod kontroli w ramach krajowych programów zwalczania Salmonelli u drobiu (Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1177/2006 z dnia 1 sierpnia 2006 r.). W przepisach tych ogólnie uznaje się, że „podstawą skutecznego zwalczania infekcji Salmonellą w fermach drobiu jest stosowanie dobrych praktyk rolniczych i higienicznych, jak również badanie i usuwanie z produkcji stad z wynikiem pozytywnym”. Jako zasadę przyjęto, że nie stosuje się środków zwalczających drobnoustroje jako szczególnej metody zwalczania Salmonelli u drobiu. Zapis ten stoi w sprzeczności z regulacjami obowiązującymi do niedawna w naszym kraju. 
Zgodnie z Instrukcjami Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 12 lipca 1999 roku: (Instrukcja Nr 1/99 - o zwalczaniu salmoneloz w stadach reprodukcyjnych drobiu; Instrukcja (Nr 2/99 o zwalczaniu salmoneloz w stadach drobiu rzeźnego; Instrukcja Nr 3/99 o zasadach zwalczania salmoneloz w stadach towarowych kur) konieczne było podawanie preparatów przeciwbakteryjnych celem przerwania nosicielstwa pałeczek Salmonella. Ustawodawca wskazywał również, że po podaniu preparatów antyinfekcyjnych konieczne jest zastosowanie tak zwanych preparatów zasiedlających. Preparaty te zalecano podawać w 2 i 4 dniu po zakończeniu leczenia chmioterapeutykiem. Aktualnie w programach zwalczania Salmonelli nie stosuje się środków przeciwbakteryjnych, ale nadal zaleca się stosowanie preparatów zasiedlających, zawierających żywe kultury mikroorganizmów. Informacje docierające z wielu krajów „starej Unii” wskazują, że preparaty zawierające żywe mikroorganizmy są tam powszechnie stosowane (niekiedy obligatoryjnie) od blisko 40 lat 
i szeroko akceptowane przez środowiska konsumenckie, pozwalają one bowiem na utrzymanie „zdrowych” produktów drobiowych w sposób „naturalny”, bez stosowania „chemii" a zwłaszcza „antybiotyków”.