Bieżący numer

Archiwum

Problemy związane z zagrożeniami zdrowotnymi w wielkostadnym chowie drobiu wodnego
Dr Wojciech Kozdruń, Prof. dr hab. Elżbieta Samorek-Salamonowicz, Dr Hanna Czekaj, Mgr Grzegorz Woźniakowski Zakład Chorób Wirusowych Drobiu Państwowy Instytut Weterynaryjny – Państwowy Instytut Bad

Hodowla drobiu wodnego w Polsce ma długą i bogatą tradycję. Nowoczesne fermy, liczącego nawet kilkanaście tysięcy ptaków, a przez to niekiedy zbyt duże zagęszczenie i złe warunki zoohigieniczne spowodowały wzrost zagrożenia epidemiologicznego. Uważa się, że choroby zakaźne są przyczyna około 40% strat gąsiąt i kacząt w okresie odchowu. W tab.1 przedstawiono najczęściej występujące choroby drobiu wodnego.
Choroba Derzsyego. Czynnikiem etiologicznym jest wirus z rodziny Parvoviridae.Zwany wirusem choroby Derzsyego (DDV) lub parwowirusem gęsim (GPV). Jest to wirus bezotoczkowy o symetrii dwudziestościennej. Izolaty wirusowe otrzymane w różnych krajach mają identyczną budowę antygenową. Jednakże badania za pomocą odczynu seroneutralizacji krzyżowej i analizy restrykcyjnej wykazały różnice między szczepami izolowanymi od gęsi i kaczek piżmowych. Wrażliwe na zakażenie GPV są domowe i dzikie gęsi, kaczki piżmowe oraz kaczki Mullard (mieszańce). Kury, indyki i kaczki rasy Pekin nie ulegają zakażeniu. Najbardziej wrażliwe na zakażenie są 1-7 dniowe gąsięta, u których śmiertelność może wynosić nawet 100%.