Bieżący numer

Archiwum

Preparaty huminowe w ograniczaniu emisji zanieczyszczeń gazowych
Anna Bartkowiak, Zbigniew Dobrzański Zakład Higieny Zwierząt i Środowiska Uniwersytet Przyrodniczy, Wrocław

Zanieczyszczenia gazowe stanowią jeden z najważniejszych zagrożeń dla środowiska naturalnego. Ocenia się, że największym „producentem” tych zanieczyszczeń, do których należą toksyczne i szkodliwe gazy, odory i endotoksyny jest produkcja zwierzęca, a głównie odchody zwierząt gospodarskich, w tym drobiu. Wiele tych zagadnień jest przedmiotem regulacji prawnych, krajowych i unijnych.
Polska jest sygnatariuszem Konwencji Helsińskiej (HELCOM) obligującą kraje członkowskie, w tym UE, do ograniczenia zrzutu biogenów do środowiska z gospodarstw rolnych. Niezbędne działania nad zmniejszeniem zawartości związków azotowych pochodzenia rolniczego w środowisku określone zostały m.in. w tzw.Dyrektywie azotanowej (nr 91/676/EWG) dot. ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany (Dz.U. WE L 375 z 31.12.1991). Zgodnie z nią przy stosowaniu nawożenia organicznego (np. ściółka drobiowa lub pomiot) maksymalna dawka azotu nie może przekroczyć 170 kg N/ha użytków rolnych. Dotyczy to także gospodarstwach ekologicznych.
Ponadto w Ministerstwie Środowiska w 2005 r. pracowano dokument referencyjny(BREF) dotyczący najlepszych dostępnych technik (BAT) w intensywnej hodowli drobiu i trzody chlewnej, mając na celu zmniejszenie emisji amoniaku oraz zawartość azotanów w glebie (nawożenie odchodami drobiowymi). Oparty jest onna Aneksie I Dyrektywy Rady 96/91/ EC (tzw. dyrektywa IPPC). W dokumencie tym podkreśla się, iż należy dążyć do obniżenia zawartości białka surowego w paszy w granicach 2-3 % u świń, zaś u drobiu 1-2% w stosunku do obowiązujących norm żywieniowych, dla obniżenia depozytu azotu w środowisku.
W Polsce Ministerstwo Środowiska podjęło się też opracowania tzw. ustawy antyodorowej, w której będą prawdopodobnie ujęte zapisy zmierzające do ograniczania działalności w produkcji zwierzęcej, powodującej uciążliwości zapachowe (vide PD 2/2006 – artykuł prof. S. Wężyka). Warto przy tym nadmienić iż od 1. 02. 2003 r. obowiązuje w kraju Rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. 2003 nr 1, poz.12). Figurują w nim aż 165 substancji chemicznych, w tym wiele gazów toksycznych i odorów, dla których określono tzw. wartości odniesienia w mikrogramach na metr sześcienny, uśrednione dla okresu 1 godziny, doby lub roku kalendarzowego. Są wykazane np. takie związki jak: amoniak, butanol, dwusiarczek węgla, dwutlenek azotu, dwutlenek siarki, formaldehyd, ksylen, merkaptany, metyloamina, siarkowodór, styren, tlenek węgla, toluen, węglowodory alifatyczne, węglowodory aromatyczne itp. Nie dotyczą te wartości powietrza w budynkach dla zwierząt, z wyjątkiem kilku gazów, jak amoniak czy siarkowodór.


okladka

okladka


okladka