Bieżący numer

Archiwum

Bakteriocyny – nowa grupa dodatków paszowych?
Inż. Mateusz Rawski, dr inż. Anna Sip, dr inż. Damian Józefiak

Współczesne mieszańce kurcząt rzeźnych, wywodzą się od dzikiego kura bankiwa (Gallus gallus), który został udomowiony w Azji około 8000 lat temu (Fumihito i inni 1994). Domestykacja i prowadzone przez wiele pokoleń prace hodowlane sprawiły, że zmianom ulegała morfologia ptaków, ich zdolność do wykorzystywania paszy, a także intensywność przyrostów masy ciała. Masa ciała (m.c.) piskląt kura bankiwa, po wykluciu wynosi średnio 27 g, a w 35 dobie życia około 300 g (Jackson i Daimond 1996). Dla porównania, kury linii wyhodowanej w latach 50-tych XX wieku w USA, utrzymywane na Uniwersytecie w Illinois, w tym wieku osiągają m.c. 1,05 kg(Schmidt 2009). Masa ciała piskląt współczesnych brojlerów kurzych z kolei, po wykluciu wynosi około 40 g, natomiast w 35 dobie życia przekracza 2 kg. W ciągu 5-tygodniowego odchowu zwiększają zatem m. c. aż o 5000% (Choct 2009). Efekt ten został osiągnięty dzięki intensywnej selekcji w kierunku wysokich przyrostów masy ciała, rygorystycznym standardom zoohigienicznym i prawidłowo zbilansowanym mieszankom paszowym zaspokajającym potrzeby pokarmowe ptaków (Choct 2009).
Bibliografia
1. Altekruse SF, Stern NJ, Fields PI, Swerdlow DL. Campylobacter jejuni - an emerging foodborne pathogen. Emerging Infectious Diseases. 1999;5(1):28-35.
2. Aly S, T OCA, N BIH, Alfred TS. Bacteriocins and lactic acid bacteria - a minireview.Journal of Biotechnology. 2006;5(May):678-683.
3. Blaser MJ, Wells JG, Feldman RA, Pollard RA, Allen JR, the Collaborative Diarrheal Disease Study Group. Campylobacter enteritis in the United States: a multicenter study. Ann Intern Med 1983;98:360-5.
4. Błaszczyk U., Bakteriocyny – właściwości i zastosowanie, (2008) Laboratorium przemysłowe, 2008:28-32.
5. Calvez S, Rincé A, Auffray Y, Prévost H, Drider D. Identification of new genes associated with intermediate resistance of Enterococcus faecalis to divercin V41, a pediocin-like bacteriocin. Microbiology (Reading, England). 2007;153(Pt 5):1609-18.
6. CDC. Investigation Announcement: Multistate Outbreaks of Human SalmonellaHartford and Salmonella Baildon Infections. 2010
7. CDC. Salmonellosis. 2008.
8. Choct, M. 2001. Enzyme supplementation of poultry diets based on viscous cereals. Pages 145–160 in Enzymes in farm animal nutrition. Bedford M. R. and G. G. Partridge, ed. CABI Pub, Wallingford, UK.
9. Choct M. Managing gut health through nutrition. British Poultry Science. 2009;50(1):9-15.
10. Cleveland J, Montville TJ, Nes IF, Chikindas ML. Bacteriocins: safe, natural antimicrobials for food preservation. International journal of food microbiology. 2001;71(1):1-20.
11. Cole K, Farnell MB, Donoghue AM, et al. and Alter Gut Morphology in TurkeyPoults 1 , 2. Applied Microbiology. 2003;(1973):1570-1575.
12. Dziennik Ustaw z 2004 r. Nr 69 poz. 625 Ustawa z dnia 11 marca 2004 r.o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząwraz z nowelizacją Dz. U. Nr 133, poz. 920
13. FDA: Nisin preparation: affirmation of GRASS status as a direct human food ingredient. 1988. Fed. Regist. 53: 11247.
14. FDA: Nisin GRAS notice information. 2000
15. Fumihito a, Miyake T, Sumi S, et al. One subspecies of the red junglefowl (Gallus gallus gallus) suffices as the matriarchic ancestor of all domestic breeds.Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 1994;91(26):12505-9.
16. Gordon DM. The potential of bacteriocin-producing probiotics and associated caveats. Future microbiology. 2009;4:941-3.
17. Grilli E, Messina MR, Catelli E, Morlacchini M, Piva a. Pediocin A improves growth performance of broilers challenged with Clostridium perfringens. Poultry Science. 2009;88(10):2152-8.
18. Hara H. Effect of Nisin (Nisaplin) on the Growth of Listeria monocytogenes in Karashi-mentaiko (Red-pepper Seasoned Cod Roe) [J. Food Hyg. Soc. Japan, 50, 173.Journal of the Food Hygienic Society of Japan (Shokuhin Eiseigaku Zasshi).2009;50(5):278-278.
19. Jack RW, Tagg JR, Ev MIR. Bacteriocins of Gram-Positive Bacteria. Microbiology. 1995;59(2):171-200.
20. Jackson, S., and J. Diamond. 1996. Metabolic and digestive responses to artificial selection in chickens. Evolution 50:1638–1650.
21. Joerger RD. Alternatives to antibiotics: bacteriocins, antimicrobial peptides and bacteriophages. Poultry Science. 2003;82(4):640-7.
22. Józefiak D., Kaczmarek S., Rutkowski A., Sip A. Effects of divercin on gastrointestinal microflora and performance of broiler chickens. British Poultry Abstracts. 2010a:38-39.
23. Józefiak D., Sip A., Kaczmarek S., Rutkowski A., The effects of Carnobacterium divergens AS7 bacteriocin on gastrointestinal microflora in vitro and on nutrient retention in broiler chickens. Jurnal of Animal and Feed Sciences. 2010b:460-467.
24. Lay KS, Vuthy Y, Song P, Phol K, Sarthou JL.Prevalence, Numbers and Antimicrobial Susceptibilities of Salmonella Serovars and Campylobacter Spp. in Retail Poultry in Phnom Penh, Cambodia. Food Microbiology Laboratory, Institut Pasteur du Cambodge. The Journal of Veterinary Medical Science. Food Microbiology. 2010.
25. Leisner JJ, Laursen BG, Prévost H, Drider D, Dalgaard P. Carnobacterium: positive and negative effects in the environment and in foods. FEMS microbiology reviews. 2007;31(5):592-613.
26. Lipiński K., Żywieniowe strategie zapobiegania problemom jelitowym u drobiu cz.I. Polskie Drobiarstwo 2007, luty
27. Lowenthal, J. W., B. Lambrecht, T. P. van den Berg, M. E. Andrew, A. D. G. Strom, and A. G. D. Bean. 1999. Avian cytokines—the natural approach to therapeutics. Vet. Immunol. Immunopathol. 72:183–188.
28. Métivier a, Pilet MF, Dousset X, et al. Divercin V41, a new bacteriocin with two disulphide bonds produced by Carnobacterium divergens V41: primary structure and genomic organization. Microbiology (Reading, England). 1998;144 ( Pt 1(1 998):2837-44.
29. Mituniewicz T, Sowińska J, Iwańczuk-Czernik K, et al. Występowanie pałeczek Salmonella w fermach drobiu w woj . warmińsko-mazurskim w latach 2001-2005. 2007;63(9):2005-2007.
30. Reeves P., The Bacteriocins. Microbiology. 1965;29(1):24-45.
31. Richard C, Drider D, Elmorjani K, Marion D. Heterologous expression and purification of active divercin V41 , a Class IIa bacteriocin encoded by a synthetic gene in Escherichia coliSociety. 2004;186(13):4276-4284.
32. Rihakova J, Petit VW, Demnerova K, et al. Insights into structure-activity relationships in the C-terminal region of divercin V41, a class IIa bacteriocin with high-level antilisterial activity. Applied and Environmental Microbiology. 2009;75(7):1811-9.
33. Rzedzicki J., Kołodziejczyk A., Tokarzewski S., Boś M., Niektóre aspekty epidemiologiczne salmonellozy ptaków. Medycyna Weterynaryjna 2000, 56, 79 - 84
34. Sip A., Grajek W., Wpływ diwercyny i ogrzewania środowiska na wzrost bakterii z rodzaju Listeria (2002) Acta Scientarum Polonorum Biotechnologia, 2002, 1 (1-2), 47-55
35. Schmidt CJ, Persia ME, Feierstein E, Kingham B, Saylor WW. Comparison of a modern broiler line and a heritage line unselected since the 1950s. Poultry Science. 2009;88(12):2610-9..
36. Stern NJ, Svetoch E a, Eruslanov BV, et al. Isolation of a Lactobacillus salivarius strain and purification of its bacteriocin, which is inhibitory to Campylobacter jejuni in the chicken gastrointestinal system. Antimicrobial Agents and Chemotherapy. 2006;50(9):3111-6.
37. Yokoyama, H., R. C. Peralta, K. Umeda, T. Hashi, F. C. Icatlo, Jr., M. Kuroki, Y. Ikemori, and Y. Kodama. 1998. Prevention of fatal salmonellosis in neonatal calves, using orally administered chicken egg yolk Salmonella-specific antibodies. Am. J. Vet. Res. 59:416–420