Bieżący numer

Archiwum

Prewencja, bioasekuracja i profilaktyka podstawą bezpieczeństwa i zdrowotności w chowie strusi (Struthio camelus)
Prof. dr hab. Henryk Maciołek, lek. wet. Monika Białek Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Rolnictwa, Piotrków Tryb.

Pierwsze próby chowu strusi podjęte w Południowej Afryce na początku lat sześćdziesiątych dziewiętnastego wieku były wynikiem spadku liczebności tych ptaków w środowisku naturalnym na skutek masowych polowań prowadzonych dla pozyskania piór. Stopniowo wolno żyjące ptaki zaczęto wyłapywać i utrzymywać w warunkach fermowych. Po pewnym czasie w miejscowości Little Karoo w pobliżu Oudtshoorn w Południowej Afryce utworzono ośrodek hodowli strusi, w którym głównym kierunkiem użytkowania była produkcja piór wynikająca z dużego zainteresowania się nimi rynku europejskiego.
Systematyka zoologiczna zalicza strusia afrykańskiego (Struthio camelus) do gromady ptaków (Aves), nadrzędu bezgrzebieniowców (Ratitae), rzęduStruthioniformes i rodziny strusi (Struthiomidae). W obrębie gatunku Struthio camelus wyróżnia się kilka podgatunków, które swoje nazwy biorą od rejonu występowania. Są to: struś syryjski, północnoafrykański, masajski, somalijski i południowoafrykański.
PIŚMIENNICTWO
1/ Perelman B.: Prewencja weterynaryjna w hodowli strusi. Materiały warsztatów „Wprowadzenie do patologii bezgrzebieniowców”. Garczyn, 26-27. 09, 2000.
2/ Kopczewski A. i wsp.: Podstawowe problemy związane z chorobami strusi.Materiały warsztatów „Wprowadzenie do patologii bezgrzebieniowców”. Garczyn,26-27. 09, 2000.
3/ Horbańczuk J.: Strusie. Inst.G.i H.Zw. PAN 2001 r.
4/ Horbańczuk J.: Wybrane zagadnienia z chowu strusi. Materiały warsztatów „Wprowadzenie do patologii bezgrzebieniowców”. Garczyn, 26-27. 09, 2000.
5/ Maciołek H.: Wymagania sanitarne w chowie i uboju strusi w krajach wysoko produkcyjnych z uwzględnieniem Polski. Materiały warsztatów „Wprowadzenie do patologii bezgrzebieniowców”. Garczyn, 26-27. 09, 2000.
6/ Maciołek H.: Występowanie grzybicy u strusi.
7/ Wężyk St.: O dobrostanie można bez końca. Polskie Drob. 2/2010 r.
8/ Olczyk B., Maciołek H., Chinalska : Zakażenie Clostridium perfringens u drobiu. – cz.I i II – Polskie Drobiarstwo 7 i 8 2008 r.
 


okladka

okladka


okladka